Odpowiedź na interpelację w sprawie sponsoringu w Policji
Szanowny Panie Marszałku!Nawiązując do pisma z dnia 13 listopada 2003 r., sygn. SPS-0202-5647/03, przekazującego interpelację Posła na Sejm RP Pani Marii Zbyrowskiej, wsprawie sponsorowania Policji, uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Uregulowania przyjęte w ustawie z dnia 29 października 2003 r. ozmianie ustawy o Policji (Dz. U. Nr 192, poz. 1873) w zakresie finansowania Policji nie wpłyną negatywnie na funkcjonowanie Policji i nie będą prowadziły do korupcji wśród policjantów. Art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) wymienia enumeratywnie podmioty, które mogą uczestniczyć w pokrywaniu kosztów funkcjonowania Policji, tj.: jednostki samorządu terytorialnego, państwowe jednostki organizacyjne, stowarzyszenia, fundacje, banki oraz instytucje ubezpieczeniowe, które mogą uczestniczyć wpokrywaniu wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych oraz kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Policji, atakże zakupu niezbędnych dla ich potrzeb towarów i usług. Art. 13 ust. 3 i art. 13a ust. 1 ustawy o Policji uzupełnione zostały tak, aby dostosować zasady gromadzenia środków uzyskanych na pokrycie kosztów funkcjonowania Policji do przepisów o finansach publicznych. Do tej pory środki finansowe przekazywane Policji przez jednostki samorządu terytorialnego na cele inne niż wymienione w art. 13 ust. 3a i 4a (tzn. inne niż usprawnienie funkcjonowania Policji, nagrody dla policjantów oraz rekompensaty pieniężne za czas służby przekraczający określoną normę) były bowiem gromadzone w różnych formach - jako darowizny, sumy na zlecenie bądź depozyty. W związku z powyższym postanowiono umieścić w ustawie przepis, który ujednolicił prowadzenie gospodarki ww. środkami. Przepis art. 13a ust. 1 ustawy w obecnym brzmieniu wprowadza wymóg gromadzenia uzyskanych środków na wyodrębnionym rachunku bankowym jednostki organizacyjnej Policji w postaci środka specjalnego, wyłącznie na podstawie upoważnienia ustawowego. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w art. 13 ust. 4 ustawy dotychczasowy wyraz ˝wojewodą˝ zastąpiono wyrazami ˝komendantem wojewódzkim Policji˝, co spowodowane zostało zmianą systemu finansowania Policji dokonanA zdniem 1 stycznia 2003 r., na mocy której scentralizowano środki przeznaczone na pokrycie kosztów funkcjonowania Policji w budżecie państwa w części ˝sprawy wewnętrzne˝. W świetle powyższych zmian dalszy udział wojewody, jako strony porozumień określających warunki pokrywania przez powiaty lub gminy kosztów utrzymania dodatkowych etatów w Policji, stał się zbyteczny. Obecnie dysponentem środków przeznaczonych na cele bezpieczeństwa i porządku publicznego na obszarze województwa nie jest wojewoda, lecz komendant wojewódzki Policji, który jednocześnie przejął obsługę finansową podległych jednostek szczebla powiatowego (miejskiego, rejonowego). Nowelizacja ustawy o Policji, dotycząca zasad pokrywania kosztów finansowania Policji, nie wprowadziła istotnych zmian, miała jedynie na celu ujednolicenie i doprecyzowanie regulacji w zakresie uczestnictwa określonych podmiotów w pokrywaniu części kosztów funkcjonowania Policji. Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w okresie od 5 maja do 31 lipca 2003 r. Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła kontrolę obejmującą finansowanie Policji ze źródeł innych niż budżet państwa w latach 2001-2002 iw pierwszym kwartale 2003 roku. Wwystąpieniu pokontrolnym z dnia 11 września 2003 roku NIK zawarła pozytywną ocenę przyjmowania przez Komendę Główną Policji i jednostki jej podległe oraz zagospodarowywania w okresie objętym kontrolą środków finansowych i darowizn rzeczowych pochodzących ze źródeł innych niż budżet państwa, nie stwierdzając jakichkolwiek nieprawidłowości i uchybień w zakresie bezstronności działania Policji. Problematyka przyjmowania darowizn w resorcie spraw wewnętrznych iadministracji - w tym przez jednostki organizacyjne Policji - została znacznie wcześniej uregulowana w prawie wewnętrznym, w drodze decyzji nr46 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 kwietnia 1994 r. Podstawowym celem przedmiotowej regulacji było określenie uprawnień kierowników jednostek Policji różnych szczebli do przyjmowania darowizn wzależności od statusu prawnego (rodzaju) darczyńcy oraz formy darowizny (pieniężna lub rzeczowa). Darczyńców podzielono na dwie kategorie. Do pierwszej zaliczono państwowe jednostki organizacyjne, jednostki samorządu terytorialnego, fundacje i instytucje ubezpieczeniowe, od których darowizny pieniężne irzeczowe mogły przyjmować wszystkie jednostki Policji, będące dysponentami środków budżetowych (Komenda Główna Policji, komendy wojewódzkie Policji oraz szkoły Policji). Do drugiej kategorii zaliczono pozostałe podmioty, w przypadku których odpowiednie kompetencje zastrzeżono dla Komendanta Głównego Policji, tj. w zakresie bezpośredniego przyjmowania darowizn pieniężnych oraz wyrażania zgody na przyjęcie darowizn rzeczowych przez podległe jednostki terenowe. Na podstawie ww. decyzji Komendant Główny Policji został zobowiązany do przekazywania do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych iAdministracji kwartalnych informacji zbiorczych o wielkości otrzymanych przez Policję darowizn. Komendant Główny Policji decyzją nr 27 z dnia 4 maja 1994 r. wprowadził obowiązek uprzedniego, tj. poprzedzającego zawarcie umowy darowizny, badania legalności funkcjonowania i rzetelności potencjalnego darczyńcy, a także zakaz podejmowania wobec niego jakichkolwiek zobowiązań wzajemnych. W praktyce tryb obowiązujący przy przyjmowaniu darowizn przez jednostki Policji przedstawia się następująco: jednostki terenowe Policji, będące dysponentami budżetu państwa (przede wszystkim komendy wojewódzkie Policji), chcąc przyjąć darowiznę w formie finansowej lub rzeczowej, występują do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o wyrażenie zgody na przyjęcie darowizny. Przed wystąpieniem z wnioskiem dokonują sprawdzenia w zakresie legalności funkcjonowania darczyńcy (poprzez wydziały do zwalczania przestępczości gospodarczej). Wniosek taki jest rejestrowany w Komendzie Głównej Policji. Pozaopiniowaniu pod względem merytorycznym (przydatność dla Policji) wnioski podpisuje Dyrektor Biura Finansów KGP oraz przedkłada do zatwierdzenia Komendantowi Głównemu Policji. Po wyrażeniu zgody jednostka występująca z wnioskiem o przyjęcie darowizny sporządza umowę darowizny. Jednostki wykorzystują darowiznę zgodnie z wolą darczyńcy, wskazaną we wniosku i potwierdzoną w umowie darowizny. Opisane powyżej procedury, a także określone obowiązki sprawozdawcze poszczególnych jednostek Policji, umożliwiają bieżącą kontrolę procesu oraz wielkości pozyskiwania przez nie środków finansowych w drodze darowizn. Z uwagi na zmiany w zakresie organizacji, funkcjonowania ifinansowania jednostek resortu spraw wewnętrznych i administracji wydana została nowa - obowiązująca aktualnie - decyzja nr 213 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zdnia 25 listopada 2002 r. w sprawie przyjmowania przez jednostki organizacyjne resortu spraw wewnętrznych iadministracji darowizn pieniężnych i rzeczowych oraz sprzętu i wyposażenia do testowania lub badań (Dz. Urz. MSWiA Nr 11, poz.45), która przewiduje analogiczne do dotychczasowych standardy postępowania. Biorąc pod uwagę ograniczone możliwości budżetu państwa w zakresie finansowania rosnącej liczby zadań nakładanych na Policję, wskazać należy, iż każda forma finansowego lub rzeczowego wsparcia jej działań zasługuje na uwagę. Równocześnie należy podkreślić, iż przyjęte rozwiązania prawne wsposób wystarczający chronią Policję przed zagrożeniem korupcją lub wykorzystaniem jej autorytetu urzędowego. Z poważaniem Podsekretarz stanu Tadeusz Matusiak Warszawa, dnia 23 grudnia 2003 r.