Odpowiedź na interpelację w sprawie potrzeby zmiany zasad spłat należności wynikających ze sprzedaży mieszkań żołnierzom, ich rodzinom i cywilnym pracownikom wojska
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację Pana Posła Bogusława Wontora w sprawie potrzeby zmiany zasad spłat należności wynikających ze sprzedaży mieszkań żołnierzom, ich rodzinom i cywilnym pracownikom wojska (4420), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień. Na wstępie niech mi wolno będzie przypomnieć, iż Ministerstwo Obrony Narodowej, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom żołnierzy, ich rodzin oraz cywilnych pracowników wojska, było wnioskodawcą w latach ubiegłych kilkakrotnych propozycji zmian w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. DzU z 2002 r. nr 42, poz. 368, z późn. zm.) dotyczących wykupu mieszkań. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, ustalając możliwość rozłożenia na raty spłaty należności z tytułu sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego na okres nie dłuższy niż 5 lat, kierowała się wysokością obniżki w cenie sprzedaży. Uznano, że skoro obniżka ta wynosi do 95% wyceny, to przyjęcie koncepcji dłuższego okresu ratalnego nosiłoby cechy uprzywilejowania nabywców kwater i lokali mieszkalnych nieadekwatnie do wysokości obniżki. Dla porównania można wskazać, że jednostki samorządu terytorialnego udzielają bonifikaty od ceny sprzedaży średnio 70-80%, przy czym istnieje możliwość rozłożenia spłaty należności na okres nie dłuższy niż 10 lat (art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn. DzU z 2000 r. nr 46, poz. 543, z późn. zm.). Wprawdzie art. 58 ust. 6 przywołanej wcześniej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej odsyła, w zakresie zasad rozkładania na raty, do regulacji określonych w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, lecz nie obejmuje to granicy czasowej rozłożenia na raty spłaty należności. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, stojąc na stanowisku, że odmienności w systemie ratalnym dotyczące długości terminu spłat powinny wynikać z wysokości bonifikat, uznała za uzasadnione wprowadzenie przepisu dopuszczającego jedynie 5-letni termin spłaty ratalnej na jej rzecz. Kierując się powyższym nie znaleziono potrzeby podejmowania prac legislacyjnych zmierzających do zmiany przepisów powołanej ustawy. Łączę wyrazy szacunku i poważania Minister Jerzy Szmajdziński Warszawa, dnia 20 sierpnia 2003 r.