Odpowiedź na interpelację w sprawie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego przez drzewa rosnące na poboczach dróg publicznych
Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo, sygnatura SPS-0202-9938/05 z dnia 5 maja 2005 r. w sprawie interpelacji posła Mirosława Krajewskiego uprzejmie informuję, co następuje: Faktem jest, że wiele dróg w Polsce wybudowano wiele lat temu, kiedy zarówno ich parametry techniczne, jak i otoczenie było dostosowane do ówczesnych warunków ruchu (o znacznie niższych prędkościach i natężeniu) oraz rodzajów pojazdów (furmanki, sporadyczny ruch pojazdów mechanicznych) poruszających się po tych drogach z niskimi prędkościami. Zadrzewienie przydrożne nie stanowiło wtedy takiego zagrożenia jak obecnie, kiedy na drogach występuje ruch o wielokrotnie wyższych prędkościach i natężeniu. Najczęstszą przyczyną zderzeń z przeszkodą znajdującą się przy drodze, w tym także z drzewami, jest przekroczenie prędkości przez kierujących pojazdami. Nie można jednak kwestionować tego, że skutki wypadków drogowych byłyby znacznie łagodniejsze, gdyby w pasie drogi nie rosły drzewa. Szczególne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowią topole, masowo sadzone w latach 50. i 60., ze względu na ich dużą podatność na złamanie i wyrwanie. Obowiązująca od 1 maja 2004 r. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880) wprowadziła zapisy zwalniające zarządcę drogi z obowiązku uzyskania zezwolenia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta na usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości (t.j. pasa drogowego) w przypadku drzew niszczących nawierzchnię i infrastrukturę drogową oraz ograniczających widoczność na łukach i skrzyżowaniach, a więc drzew najbardziej zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zapis ten nie dotyczy drzew rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Obecnie obowiązujące przepisy dopuszczają, aby w określonych przypadkach zarządca drogi sam mógł podejmować decyzję o usunięciu drzew zagrażających bezpieczeństwu ruchu, jak również umożliwiają usuwanie z pasa drogowego topól bez wnoszenia opłat (art. 86 ust. 1 pkt. 5, 6, 10 ustawy o ochronie przyrody). Pozwala to na bardziej racjonalną i zgodną z zasadami bezpieczeństwa ruchu gospodarkę zadrzewieniami przydrożnymi. Stosowne kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu użytkownikom dróg są podejmowane przez zarządców dróg od chwili wejścia w życie ww. przepisów. Przy czym każdą decyzję odnośnie do wycinki drzew rozpatruje się indywidualnie - kierując się w pierwszej kolejności wymogami bezpieczeństwa, ale również względami ochrony przyrody i krajobrazu. Z szacunkiem Sekretarz stanu Jan Ryszard Kurylczyk Warszawa, dnia 23 maja 2005 r.