Odpowiedź na interpelację w sprawie zagadnień komunikacyjnych związanych z rozwojem Wrocławia
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację Posła na Sejm RP Pana Janusza Dobrosza, przesłaną przy piśmie SPS-023-103/05 z dnia 29 listopada 2005 r. w sprawie zagadnień komunikacyjnych związanych z rozwojem Wrocławia, przedstawiam niniejszym następujące wyjaśnienia. 1. Dotyczy pytań o połączenie Wrocławia linią kolejową dużej prędkości z Warszawą. Projekt budowy linii kolejowej dużych prędkości Warszawa-Łódź-Wrocław/Poznań znajduje się na wczesnym etapie prac koncepcyjnych, w których rozważane są warianty przebiegu tej linii. Projekt ten nie został poddany ocenie ekonomicznej i nie jest znana jego efektywność. Nie zostało też zapewnione jego finansowanie, mimo że w grę wchodzą tu olbrzymie kwoty. Z tych względów umieszczenie tego projektu we Wstępnym Projekcie Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007-2013 trzeba uznać za przedwczesne. Dalsze prace nad tym projektem będą możliwe, gdy zostanie opracowane studium wykonalności, co powinno nastąpić w połowie 2007 r. Obecnie nad projektem pracuje Centrum Naukowo-Techniczne Kolejnictwa, które opracowało wstępne studium wykonalności. Studium to analizuje 7 wariantów przebiegu trasy, uwzględniając różne opcje wprowadzenia linii do stacji węzłowych oraz stopień niezbędnych do przeprowadzenia prac. Jest to związane z faktem, iż część wariantów polega na budowie całkowicie nowej linii przeznaczonej wyłącznie do ruchu pociągów dużej prędkości (docelowo 300 km/h), natomiast pozostałe są w większości modernizacjami istniejących linii, wraz z podniesieniem ich standardów technicznych. Opracowanie to przedstawia też ocenę przyszłego zapotrzebowania na tabor do obsługi relacji na tej trasie. Spośród przeanalizowanych wariantów wybrane zostały dwa, polegające na budowie zupełnie nowej linii i różniące się nieznacznie jej przebiegiem. Oba dostosowują linię do ruchu pociągów z prędkością maksymalną 300 km/h i zakładają poprowadzenie linii z Warszawy przez Łódź w kierunku Kalisza, gdzie rozwidlałaby się na dwa ciągi, prowadzące odpowiednio do Poznania i Wrocławia. Różnica pomiędzy nimi polega na usytuowaniu miejsca rozgałęzienia. Realizacji podlegałby wariant, jaki w toku prowadzonych analiz okaże się efektywniejszy ekonomicznie i charakteryzował się będzie lepszą relacją koszt/efekt. Obecnie PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. starają się o uzyskanie dofinansowania z funduszy europejskich na przygotowanie dokumentacji dla projektu tej bardzo kosztownej budowy. Wniosek został pozytywnie zaopiniowany przez Komitet Sterujący Sektorowego Programu Operacyjnego Transport. Ze względu na sposób, w jaki cała inwestycja została wpisana w ramy Projektu Narodowego Planu Rozwoju (budowa linii dużych prędkości Warszawa-Łódź-Wrocław), przedstawiciele władz samorządowych z obszaru Wielkopolski zgłosili liczne protesty odnośnie do pozornej rezygnacji z włączenia Poznania w sieć kolei dużych prędkości. Pewne błędne wnioski co do pominięcia Poznania w projekcie budowy opisywanej linii kolejowej mogą także wynikać z faktu ujęcia w rozważanych wariantach, jako początkowego etapu budowy, odcinka od Wrocławia do punktu rozgałęzienia linii w kierunku Poznania (najprawdopodobniej w okolicach Kalisza). Taki projekt harmonogramu inwestycji uzasadniony jest tym, iż właśnie region południowo-zachodniej Polski jest mocno upośledzony, jeśli chodzi o możliwość sprawnej komunikacji z centralną częścią Polski. W przypadku Poznania istnieje dobre połączenie kolejowe z Warszawą w postaci linii E20, która w ciągu ostatnich lat została zmodernizowana do standardu umożliwiającego ruch pociągów z prędkością do 160 km/h, a tym samym dość sprawna komunikacja między tymi miastami. Rozpatrując ewentualność wskazanej inwestycji, trzeba jednak widzieć ją na tle całości potrzeb inwestycyjnych kraju, w tym sektora kolejowego oraz możliwości pozyskania źródeł jej sfinansowania. Problem ten musi być ponownie rozpatrzony podczas opracowywania ostatecznej wersji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia. 2. Dotyczy pytań o połączenia drogowe. Obecnie Wrocław jest połączony z centrum kraju i pozostałymi regionami za pośrednictwem kilku połączeń drogowych, w tym autostradą A4, której realizacja jest znacznie zaawansowana, oraz drogami ekspresowymi S3, S5, S8, których przebudowa na kategorie dwujezdniowych dróg ekspresowych jest planowana do realizacji do 2013 r. z zaangażowaniem środków europejskich jako źródeł ich sfinansowania. Budowa obwodnicy Wrocławia A8 została wprowadzona do ustawy budżetowej na 2005 r. jako inwestycja wieloletnia z wartością kosztorysową 1.460.000 tys zł przewidziana do finansowania w całości z budżetu państwa w latach 2005-2008. Zadanie to wprowadzono do ustawy budżetowej mimo braku przygotowania inwestycji, bowiem dopiero w sierpniu 2005 r. podpisano umowę na wykonanie dokumentacji projektowej z terminem wykonania do 31 maja 2006 r. W czerwcu 2005 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad O/ Wrocław przystąpiła do prac związanych z wykupem gruntów pod obwodnicę. W październiku 2005 r. przystąpiono do podpisywania umów z wykonawcami ratowniczych badań archeologicznych. W ocenie Ministerstwa Transportu i Budownictwa proces przygotowania inwestycji przebiega planowo. Występujące niewielkie opóźnienia w nabywaniu gruntów wynikają głównie z procedur administracyjnych. Decydujące znaczenie dla budowy obwodnicy będzie miała wielkość środków budżetowych przyznanych na lata 2007-2008. Z granicą Czech Wrocław jest skomunikowany drogami S3, S5, S8. Po ich przebudowie do parametrów dróg ekspresowych oraz z uwagi na prognozowane natężenia ruchu samochodowego nie przewiduje się budowy autostrady od Wrocławia w stronę Pragi przed 2013 r. Minister Jerzy Polaczek Warszawa, dnia 27 grudnia 2005 r.